Steun Ons
Helpdesk voor hulpverleners

Hulpverleners die met vluchtelingen werken, ervaren soms stress of voelen zich onzeker hoe ze het best reageren in moeilijke situaties. Wat kan je doen bij jongeren met stressklachten? Hoe ga je om met iemand die met een depressie kampt? Of wat doe je als je bezorgd bent over de draagkracht van de ouders?

Met deze en andere vragen kunnen hulpverleners al geruime tijd terecht bij de telefonische helpdesk van Solentra. Om hen zo efficiënt mogelijk te helpen, werken we voortaan met een online registratieformulier om vragen te melden.

Hoe werkt het?

  • Je meldt je aan via het online registratieformulier;
  • Een van onze senior psychologen neemt telefonisch contact op na registratie op werkdagen tussen 09:00-13:00. Registraties in de namiddag worden de volgende werkdag behandeld.

Ontdek hieronder enkele casussen.

1.

Het CLB contacteert Solentra i.v.m. een Afghaans tienermeisje, met thuistaal Dari, dat zich niet goed voelt in haar vel. Ze voelt zich niet begrepen thuis, klaagt over hoe ze behandeld wordt – af en toe vallen er klappen –, en ze is niet tevreden omdat ze van haar ouders minder mag dan haar klasgenoten. Af en toe krijgt ze een crisis in de klas en soms komt ze niet opdagen.

Ze wil hier echter niet met haar ouders over praten omdat ze bang is van hun reactie.

Tegen een leerkracht kon ze haar verhaal wel doen. Die stuurde de ‘vraag’ door naar het CLB. Een CLB-medewerkster maakte tijd voor het meisje maar blijft met het gevoel zitten dat het meisje meer ondersteuning nodig heeft. Naar wie kan ze haar doorverwijzen, gezien de andere culturele achtergrond en taal? Kan het meisje in therapie gaan? En kan dat tijdens de schooluren, aangezien haar ouders niet mogen weten dat het meisje klachten heeft? Hoe kan de medewerkster het meisje ondersteunen in haar ‘vrijheidsstreven’?

Wat doet Solentra?

Bij een casusvraag brengt Solentra eerst het hele verhaal goed in kaart: de gezinscontext, asielprocedure, historiek van de begeleiding (wat is er al ondernomen, heeft het CLB of de school regulier contact met de ouders, wat is de ernst van de klappen,…), om eerst de situatie goed in te schatten.

Als tweede stap bekijken we met de CLB-medewerkster hoe de begeleiding verder kan verlopen en of een aanmelding bij Solentra nuttig en wenselijk is. Voorlopig wordt beslist om het meisje niet meteen aan te melden, dat zou maar tot ongewenste geheimhouding leiden en een later gesprek met de ouders onmogelijk maken.

De CLB-medewerkster kan wel verduidelijken aan het meisje dat het heel moeilijk moet zijn voor haar om ‘tussen 2 culturele opvoedingsmethoden’ te vallen en dat haar ouders misschien nog vasthouden aan gewoontes uit het thuisland, of zichzelf nog niet op hun gemak voelen in België zodat ze strenger zijn dan gewoonlijk. Begeleiding kan wel, maar alleen als haar ouders daarvan op de hoogte zijn.

Als we beslissen om de casus toch aan te melden bij Solentra kan de behandelende psycholoog het gesprek met de ouders en het CLB aangaan, vanuit een gedeelde bezorgdheid over het meisje, in het bijzijn van een tolk Dari.

Met de ouders bespreken we – met alle respect – wat hun visie op de opvoeding van hun kinderen is en of ze dit waar kunnen maken in België. Solentra legt uit wat in België kan of niet kan (bv. kinderen slaan kan hier niet) en zoekt een gemeenschappelijk doel voor zowel de ouders, het CLB als Solentra: ‘wat is een goede opvoeding voor hun dochter?’ We helpen de ouders uitzoeken op welke manier ze dit doel kunnen waarmaken, binnen de wet van België, maar met hun eigen visie over opvoeden en met als doel hun kind hier een zo goed mogelijke toekomst te geven.

Als sprake is van echt geweld adviseren we de CLB-medewerkster om contact op te nemen met het Vertrouwenscentrum om advies te vragen of het meisje daar aan te melden.

2.

Een maatschappelijk assistente (MA) meldt een jonge Palestijnse man aan bij Solentra. De MA krijgt ‘van de les Nederlands’ te horen dat de man vaak niet komt, ‘zijn best niet doet’ en niet kan leren. De man zelf wil heel graag Nederlands leren, want daar hangt zijn werk en toekomst vanaf. Hij heeft in Gaza nog familie wonen en ook zijn vrouw en kinderen verblijven daar. Hij kan zich echter niet concentreren, is vergeetachtig en loopt af en toe zomaar de klas uit.

De helpdesk luistert eerst naar de zorgen van de MA en besluit samen met haar de klachten van de man in kaart te brengen via een aanmelding. Is hier sprake van stressklachten of van een Posttraumatisch Stress Syndroom? Als dat in kaart is gebracht starten we de meest aangepaste begeleiding op. Dat kan in de vorm van een goed gesprek met de MA zijn over de terechte zorgen over zijn familie, alsook een stressreductie behandeling of traumatherapie bij Solentra.

Veelgestelde vragen

Meer vragen over onze werking of wie je kan aanmelden? Neem zeker een kijkje op onze FAQ (veelgestelde vragen)!

Nieuwsbrief

Blijf je graag op de hoogte van onze activiteiten? Schrijf je dan in voor onze nieuwsbrief: